Nederlandse blues gitaristen: Oscar Benton en zijn tijdgenoten

Stel je voor: je zit in een donkere kroeg, de geur van bier en sigaretten hangt in de lucht, en dan begint die rauwe, herkenbare stem.

Het is de stem van Oscar Benton, een man die de Nederlandse blues een gezicht gaf. Hij was niet zomaar een zanger; hij was een verhalenverteller met een gitaar in zijn hand en een rugzak vol tegenslagen. Hoewel hij in 2020 helaas is overleden, blijft zijn muziek leven. In dit artikel duiken we in het leven van Oscar Benton, de man die "Mister Bensonhurst Blues" werd, en kijken we naar de tijdgenoten die de Nederlandse bluesscene destijds kleurden.

De vroege jaren: Van Haarlem naar de bluesscene

Oscar Benton, geboren als Ferdinand van Eis op 3 februari 1949 in Haarlem, had al vroeg een voorliefde voor muziek. Zijn vader was een fan van Frank Sinatra, maar Ferdinand zelf werd gegrepen door de blues.

In de vroege jaren zestig en zeventig was de blues in Nederland nog een niche, maar Benton wist met zijn charisma en stemgeluid een publiek te vinden.

In 1968 richtte hij de Oscar Benton Blues Band op. Dit was niet zomaar een bandje; het was een groep muzikanten die de Amerikaanse bluesstijl eigen maakten. Denk aan de invloeden van B.B.

King en Otis Rush, maar met een Nederlands randje. De band won datzelfde jaar nog het prestigieuze Loosdrecht Jazz Concours, wat hun eerste grote doorbraak betekende. Dit leverde hen een platencontract op en een vaste plek in de Nederlandse jazz- en bluesclubs. De kern van de band bestond uit talentvolle Nederlandse muzikanten.

De bezetting van de band

Rob van Donselaar en Rob ten Bokum, die later furore maakten met de band Barrelhouse, waren vaste krachten.

Samen zorgden ze voor een stevig fundament onder de blues van Benton. Hun sound was strak, soulvol en volgens de bluestraditie, maar toch modern voor die tijd.

De eerste successen in de Top 40

In de vroege jaren zeventig brak er een periode aan van commercieel succes. Rond 1972 begon de naam Oscar Benton door te dringen tot de mainstream radio. Dit gebeurde vooral door samenwerkingen, waaronder die met zangeres Monica Verschoor.

De singles "All I Ever Need Is You" en "Everybody’s Telling Me" werden hits.

Vooral "Everybody’s Telling Me" deed het goed; het bereikte in 1972 de vierde positie in de Nederlandse Top 40. Dat was opmerkelijk voor een bluesartiest in die tijd, waar popmuziek vaak de boventoon voerde. Deze hits lieten zien dat blues, mits goed uitgevoerd, ook in de Nederlandse hitlijsten thuishoorde.

De wereldhit: Bensonhurst Blues

Als er één nummer is dat onlosmakelijk verbonden is met Oscar Benton, is het wel "Bensonhurst Blues". Dit nummer werd in 1973 uitgebracht en werd een enorme hit, maar vooral in Frankrijk. In Nederland was het succes bescheiden, maar internationaal was het een sensatie.

Het nummer, geschreven door Art Kaplan, gaat over de wijk Bensonhurst in Brooklyn, New York.

Benton vond de Jiddische tint in het refrein prachtig, wat paste bij zijn eigen achtergrond. Het werd een hit dankzij de film "Pour la peau d’un flic" van de beroemde acteur Alain Delon.

In Frankrijk stond het nummer op nummer 1, en Benton werd er een ster. In 1981 bracht Benton een heel album uit onder de titel "Bensonhurst Blues", waarmee hij zijn status als internationale bluesartiest verstevigde. Het nummer blijft tot op de dag van vandaag een klassieker in de blueswereld.

De donkere kant: Het ongeluk en herstel

Het leven van Oscar Benton was niet alleen rozengeur en maneschijn. In november 2008 gebeurde er iets vreselijks.

Tijdens een val van de trap in zijn huis liep hij ernstig hersenletsel op.

Artsen gaven hem weinig kans op herstel; hij lag wekenlang in coma en kampte met geheugenverlies. Het leek einde oefening voor de blueszanger, maar muziek bleek zijn redding. Zijn goede vriend Johnny Laporte, voormalig gitarist van Barrelhouse, gaf niet op en inspireerde hem met de rauwe Chicago blues van Muddy Waters.

Laporte (echte naam Jean-Pierre) bezocht Benton regelmatig in het verzorgingstehuis Velserduin in IJmuiden. Samen gingen ze naar een geïmproviseerde ruimte en begonnen nummers op te nemen.

Dit resulteerde in het album "I Am Back" (2018), gefinancierd via crowdfunding. Het was een sensationele comeback. De muziekwereld stond perplex: Benton was terug, ondanks de zware handicap. Zijn stem was nog steeds sterk, rauw en vol emotie.

De late jaren: Nieuw elan en samenwerkingen

Na zijn herstel vond Benton nieuwe inspiratie. In 2019 bracht hij het album "Mirrors Don’t Lie" uit, opnieuw in samenwerking met Johnny Laporte.

Dit album toonde een volwassen geluid, beïnvloed door artiesten als Miles Davis, zoals vermeld op de hoes.

Het was een eerlijk album, zonder opsmuk, precies zoals blues bedoeld is. Ook zijn privéleven kreeg een positieve wending. Hij trouwde in 2011 met Cathy Smallegange en verhuisde naar IJmuiden.

Zijn relatie met Cathy gaf hem stabiliteit. Daarnaast was er intensieve zorg van Guus Rijken, de broer van Johnny Laporte, die ook de financiële kant beheerde. In zijn laatste jaren had Benton nog een relatie met een vierde vrouw, wat laat zien dat zijn leven complex maar vol liefde was.

Tijdgenoten in de Nederlandse blues

Oscar Benton was niet de enige die de blues in Nederland groot maakte. Laat je inspireren door de belangrijkste blues gitaristen aller tijden die de scene in die periode kleurden.

Barrelhouse

Zoals eerder genoemd, was Barrelhouse een logische verbinding. Rob van Donselaar en Rob ten Bokum, die ooit in de Oscar Benton Blues Band speelden, vormden Barrelhouse.

Cuby + Blizzards

Deze band werd een van de belangrijkste bluesbands van Nederland, met een eigen geluid dat steviger was dan dat van Benton. Ze speelden op festivals zoals het Zwarte Cross Festival en bleven decennia lang actief. Een andere grootheid uit die tijd was Harry Koekkels band Cuby + Blizzards.

Golden Earring

Hoewel zij meer richting de bluesrock gingen, deelden ze het podium vaak met artiesten als Benton. Hun hit "Window of My Eyes" is een bekend voorbeeld van de Nederlandse blues invloed. Hoewel Golden Earring vooral bekend staat als rockband, hadden ze sterke blueswortels, vooral in hun vroege jaren. Barry Hay en George Kooymans beïnvloedden de Nederlandse muziekscene enorm. Ze speelden in dezelfde clubs als Benton en droegen bij aan de acceptatie van elektrische muziek in Nederland, een ontwikkeling die ook sterk werd beïnvloed door Jimi Hendrix als bluesgitarist in de traditie.

Belangrijke feiten en cijfers op een rij

Om een duidelijk beeld te krijgen van Oscar Benton, hier de belangrijkste specificaties:

• Volledige naam: Ferdinand van Eis
• Geboortedatum: 3 februari 1949 in Haarlem
• Overlijdensdatum: 8 november 2020 (hartaanval)
• Band: Oscar Benton Blues Band
• Top 40 hits (1972): "Everybody’s Telling Me" (nummer 4), "All I Ever Need Is You"
• Internationale hit: "Bensonhurst Blues" (nummer 1 in Frankrijk, 1973)
• Albums: "Feel So Good" (1968), "I Am Back" (2018), "Mirrors Don’t Lie" (2019)
• onderscheiding: Dutch Blues Hall of Fame (2011)

Een leven in tijdslijnen

Om de loop van zijn carrière te visualiseren, hier een korte tijdlijn:

• 1968: Winst Loosdrecht Jazz Concours met de Oscar Benton Blues Band.
• 1972: Doorbraak in Nederland met hits in de Top 40.
• 1973: Internationale doorbraak met "Bensonhurst Blues" in Frankrijk.
• 1981: Uitgave van het volledige album "Bensonhurst Blues".
• 2008: Zwaar ongeluk met hersenschade.
• 2011: Opname in de Dutch Blues Hall of Fame.
• 2018: Comeback album "I Am Back" via crowdfunding.
• 2019: Album "Mirrors Don’t Lie" uitgebracht.
• 2020: Overlijden op 71-jarige leeftijd.

Conclusie

Oscar Benton was een icoon. Een man die tegen de stroom inzwom, die zijn dromen najoeg ondanks de obstakels.

Van de vroege jaren in Haarlem tot de internationale roem in Frankrijk, en van een zwaar ongeluk tot een indrukwekkende comeback. Zijn muziek blijft een testament van doorzettingsvermogen en passie. Voor wie de Nederlandse blues wil begrijpen, is het verhaal van Oscar Benton en zijn tijdgenoten onmisbaar. Luister naar "Bensonhurst Blues", en je hoort niet alleen een hit, maar een leven.